آیا تشبیه بعضى انسان ها به حیوان در قرآن، جسارت و ناسزاگویى نیست؟

مَن لَّعَنَهُ اللَّـهُ وَغَضِبَ عَلَیْهِ وَجَعَلَ مِنْهُمُ الْقِرَ‌دَةَ وَالْخَنَازِیرَ‌ وَعَبَدَ الطَّاغُوتَ ( مائده – 60) کسیکه خدا او را لعنت کرده و بر او خشم گرفته و برخی از آنها را به میمون ها و خوک ها مسخ نموده و کسی که طاغوت را پرستید

وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ الَّذِینَ اعْتَدَوْا مِنکُمْ فِی السَّبْتِ فَقُلْنَا لَهُمْ کُونُوا قِرَ‌دَةً خَاسِئِینَ ﴿بقره-۶۵

أُولَـٰئِکَ کَالْأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ ۚ( اعراف-179) آنها از حیوانات پست ترند

۱- اگر فرض را بر‌این گذاریم که الله خالقِ جهانِ هستی‌هست و جایگاهِ بسیار والایی دارد، آیا این نوع ادبیات در شأن و منزلتِ چنین جایگاهیست؟ خواننده‌ گرامی‌ تصور کند اگر این سخنان از سویِ نویسنده برایِ توجیهِ افکار‌ش بیان شده بود، به راستی‌ چه قضاوتی پیرامونِ نویسنده می‌کرد؟

۲- فرض را بر‌این گذاریم که الله و سخنان‌اش بر حق است، آیا اللهِ دانا نمی‌داند که اگر مخالف را به خوک و سگ و خر و شتر و میمون و بوزینه چندین جًک و جانور و چهارپایِ دیگر تشبیه کند، هتا اگر سخنِ حق را بگوید بجای جذب کردن مطمئناً جداییِ و دوریِ بیشتر به وجود خواهد آورد؟. هدفِ الله از آوردنِ دین‌اش جذب است یا دوری و نفاق و کینه‌ورزی؟.

- باورمندانِ به الله که همواره لبِ تیغِ انتقادشان به سویِ نکوهشگران ” احترام به عقایدِ دیگران” است، ارزیابیشان پیرامونِ این نوع ادبیات چیست؟. آیا اگر نکوهشگری (=منتقدی)، پیامبرشان را از نگرِ شهوترانی به چهارپایان تشبیه کند، خشمگین نمی‌شوند؟. اگر پاسخ خیر است که هیچ! اما اگر پاسخ بلی است، چگونه باورمندِ به الله‌ای هستند که از این نوع ادبیات برای تحقیرِ مخالف‌اش بهره می‌جوید‌؟.

نکته پایانی

از نگرِ روانشناسی‌ اگر توهین شونده، توهینی را به خود گیرد، توهین کننده به مقصود رسیده است، اما اگر سخنِ توهین آمیز را ” نادیده” گیرد، توهین کننده می‌ماند و توهین‌اش. از این روی اللهِ گرامی‌ بداند که ما توهین‌های او را بر حسبِ ضعفِ او در گستره‌یِ بیان استدلال‌ها‌یش می‌گذاریم و بس. پایانِ سخن اینکه، از اللهِ قادرِ مطلقِ دانا بسیار بیش از اینها انتظار می‌رفت.

پاسخ

اول :  انتقاد تند به ادبیات قرآن از این بابت است که گمان می کنند قرآن مخالفان را به خوک و سگ و خر و شتر و میمون و بوزینه تشبیه کرده است. خیر اینها تشبیه نیست که توهین محسوب شود بلکه خبر از واقعیت است .

اگر به یک سگ بگویید سگ توهین نیست زیرا او واقعا سگ است . درحقیقت انسان یک جنبه ظاهری دارد و یک جنبه ملکوتی . در جنبه ظاهری همه انسان هستند ولی از جنبه ملکوتی انسان  ها  تحت تآثیر اعمالی که از آنها سر می زند و رذایل و فضایلی که کسب کرده اند، باطنشان تغییر می کند. این جنبه همان است که در قیامت با آن محشور می شوند . دراین آیات از جنبه ملکوتی این اشخاص گزارش داده می شود.

http://www.maarefislam.com/doreholomvamaarefislam/bookscontent/maadshenasi/maad6/maad6.7.htm

دوم :

آیه 166 اعراف در مورد عقوبت دنیایی افرادی است که به دلیل گناهانشان به بوزینه تبدیل شدند( مسخ) آن گاه بعد از سه روز هلاک شدند ، بطوریکه مردم آنها را می شناختند و از آنها می پرسیدند شما فلانی هستید؟ و آنها در حالیکه اشکشان جاری می شد با اشاره می گفتنند آری.

( مائده - 60) و ( بقره – 65) نیز مورد مسخ شدگان است . پس توهین نیست.

جهت اطلاع بیشتربه کتابهای تفسیر رجوع کنید.

 

(آیه 176 اعراف ) حرص دنیا حالت عطش ناپذیری دارد که همواره انسان را به حالت تشنه نگهمیدارد و تشبیه به سگ که در هر حال زبانش را در می آورد کاملا مناسب است . بر مبنای  روایات این آیه مربوط به بلعم باعورا ست.


سوم:

 ازمقایسه بین حیوانات و انسانها  چنین بدست می آید که حیوانات به سبب غریزه عملکردی دارند که موجب منافعی ( غذا ، پوشاک، ، دارو، حمل و نقل و..........) برای زندگی انسان ها می شوند ولی این انسانها هستند که از چارچوب انسانیت خارچ می شوند به هم نوع خود ، به حیوانات  ،  به طبیعت و ............ بیرحمانه ترین رفتارها نشان می دهند. لذا هیچ ایرادی ندارد که این دسته افراد به ظاهر انسان را از حیوانات پست تر بدانیم .

 

زنده زنده پوست کندن حیوانات در کشورهای مدعی حقوق بشر + فیلم ، آیا اینها از حیوانات پست تر نیستند؟

http://www.yjc.ir/fa/news/5275443/%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D9%BE%D9%88%D8%B3%D8%AA-%DA%A9%D9%86%D8%AF%D9%86-%D8%AD%DB%8C%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%A7%D8%AA-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%AF%D8%B9%DB%8C-%D8%AD%D9%82%D9%88%D9%82-%D8%A8%D8%B4%D8%B1-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85-18

 

/ 1 نظر / 13 بازدید
عشق به مردم

سلام خوبي دوست من؟ مطالب مفيدي داري به منم سر بزن نظر يادت نره!!!!!!